Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Günün ortasındayız
Ben oturmuşum köşeme
Seni düşünüyorum.

Bir kumru aşını getiriyor
Yavrusunun.

Ben ,
Diğer şairlere benzemem .
Hece sevmem.
Ölçü sevmem.
Yazarım
içimden geldiği gibi.

Bir hançer saplandı yüreğime
Çıkmıyor çııkamıyor
Onu elledikçe ona dokundukça
Dahada derine batıyor.

Yere düşen kanlı damlalarım

Yar ki o yardır,
Sana gelmez,
Bana gelmez,
Sadece gider,
Bir meçhule gider...

Ne bedava yaşaması
Pahalı ulan o da pahalı !
Görmüyormusunuz Orhan bey
Önümüzden giden
Şu kestaneden tabutları,
Artık ölümler dahi pahalı .

Ha dere akar yukari
Tez haber edin
Kimse almasun benim yarumi.
Benden başkası onu alar ise
Yakarım ula bu dünyayi !

Ölünce insana,
Kalır bir tek kara toprak.
Yazılır koca mermerlere
Yalandan sevgi sözleri.
Kimi gerçek bilinmez ama
İnanın ki çoğu yalan.

Gökyüzü bezenirken kızılla
Çıkıyorum toroslara kavalımla
Katmışım önüme kuzularımı
Götürüyorum otlatmaya.

Sırtımda ruhumun hazırladığı azığım

Türk olmak,
Türk olmak denen
Şu asil ,
Şu yüce tabir
Nedir sizce ?

Yerlerde ve göklerde
Ufkun ötesinde
Ve özellikle de
Mazlumun ezildiği yerde
Mutlak kurtuluşun, umudun
Adıdır