Bir şair tanırım
Taşır evini sırtında
Gün gördüğü görülmemiştir daha
Bir şair tanırım
Üç aydan üç aya çıkar asfalta.
Öyle bir şairdir ki
Hey sen ! sanatsever kedi
şimdi ağır ağır çıkıyorsun
Sahneye giden o merdivenleri.
Tüylerin diken diken
Belli ki korkuyorsun bir şeylerden
Ama inan ki korkmana gerek yok
Şimdi,Şimdi gezdiğimiz park
Şimdi,Şimdi yattiğımız yatak
Şimdi,Şimdi bizim bile değil toprak.
Ne garip,Ne gariptir ki
Şimdi ıssızdır her sokak.
Kilitlenir kapılar
Ve masada yine yalnızlıklar
Yarım kalmış hikayeler
Ve ötede patlak pabuçlar
Dökülür saçlarımdan gün
Leylayı leyla ettik
Kendimiz ferhat olduk
Beklerdi kapıda şirin
Mecnunun koynuna sokulduk.
Bilgili cahildik
sapanlar yapıp
Atmadınsa taş dallara
Henüz doğmamıştır
İçindeki fırlama
Yalnızız Mualla
Hepimiz yalnızız
Görünsekte kalabalık
Bir şekilde yalnızız
Lambaları söndürmez yalnızlığımız
Bir'i atsam şiirden Ve gelir
Ve'yi atsam Şimdi.
Hep aynı kelimeler döner zihnimde
Şiirden anladığım bu belki
yaşadığım duygular birbirine girmişti
İlk günlerdeki yorgunluktandı belki
Belki de seni kucağıma alışımın sevinciydi
Oğlum zaman ne çabuk geçti değil mi
büyüdün adam oldun




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!