Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Eymen Özgüven

Gün çıktı,yıldız çıktı,Ay çıktı
Kambur bel daha kamburlaştı
Dilden dile dolaştı birkaç söz
Geldi ,parmakların ucuna dayandı
Bereket hamurda insanlık vardı.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Belkilere kaldıysa iş
O işi yok bil.
Belki kurnazdır
Adamı iğne ipliğe çevirir.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Devrim için söyledik türküler
Devrim için buluştuk
Kabardı göğsümüz
Sol yanımızdan vurulduk.

Dur dinlen bilmedik

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Kırka bölsem elmayı
Kime yeter anacım,kime yeter !
Yüz yirmi el var
Toplasan altmış kafa eder.
Altmış kafayı toplasan anacım
Bir adam ya etmez ya eder.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Bir çorak topraktır gönlüm
Bitmez üstünde gül.
müdavimidir kederin
istemez olsun hür..

Gönlüm ezelinden

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Çıkmaz sokaklarda büyümüş çocukların
Çıkmaz sokaklarda kaybolmuş çocuklarıydık biz.
Paylaşırdık sevgiyi ve kardeşliği
kini de dahi'

Çıkıverdikmi,Birleşiverdikmi

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Dünya kahpedir yavrum
Kalkarsan düşürür
Düşersen vurur
Dünyada en son
Düşüneceğin şeydir gurur

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Büyümek demek,
Büyümek demek ne demek ?
Çile demek,Dert demek.
Kızma küçüğüm,kızma
Büyümek sana iyi gelmeyecek.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

ömür gidiyor ömür ,
sen yaşadığını zannederken
kendi köşende,sessizce
ömür gidiyor ömür.

Takvimden kopan her bir yaprak

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Muntazam değil her şey
ortasından okuyoruz kitabı
Nasıl inanıyorsak yaşadığımıza
bu da aynısı.

Lafügüzaf bunlar hep

Devamını Oku