yaş yirmi
Eni konu yirmi
Çabuk mu aktı nehir ne
Gençliğin hükmü bitti.
Avuçlar batmalıdır
Ben olmuşum aşkından bir deli
Şebboy kokuludur onun teni
Rahattır kalbimde bedeni
Sadece arkadaş kalalım dedi
Budur üzüntümün tek nedeni
Beni bu aksattı hep
Beni hep bu deşti
Kan kırmızısı gözlerle
Beni hep bu mahvetti.
Yarı uyanık kaç uykum
Denizden çıksa babamı yerim
Denizden çıksa sevim'i yerim
Denizden çıksa ey okuyucu !
Seni bile yerim.
Mutluluk yalandır
İnsan kendini kandırır
Bunca dert bunca sıkıntı varken
Ademe sefa revamıdır.
Seven sevdiğine sevdiğini söylese
Hiç acı çeker mi ?
Acı çeken çektirdiğini bilse
Hiç acı çekiyorum der mi ?
Son akşamında ömrün
Sürüsüne bereket yalnızlık.
Cam ,çerçeve
bırakmadı aşağılık.
Ne akıllar var memlekette
İlim irfan yuvası
Ne okullar var memlekette
İtsiz köpeksiz yobaz yuvası
Küçücük kızın başını kapamış
Sanırlar yaşar elemsiz
Bastığım toprakta kalmaz iz
Boyun kıldan incedir kadere
olmaz,olmaz hengamesiz.
Gürül gürül çağlar gözyaşım
Attığı gibi kalemi
Bakmadan koşuyor arkasına
Saçlarında esen rüzgar
Sanıyor götürecek babasına.
Adı Ahmet ; Sekiz yaşında,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!