Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Unutulmuşun ötesindeyim
Çalmıyor telefonlar,kimsesizim.
Kediler,Kediler,Titreyen yapraklar
Titreyen yapraklar gibi titremekteyim
Demir kapı kör pencere,Avluyu seyretmekteyim.

Yirminci paket
Dört yüzüncü dal söndü mazgalda
Ali beyin keyfi yerinde yatar ranzada
Reşit çavuş dikilmiş gözleri tavanlarda
Aklı kim bilir hangi savaşta

sevseler dedim
Gelseler dedim
Dinleseler dedim
Dinletemedim.

Soldur sevda
İbrahimdir,Denizdir
Ser verip sır vermeyen yiğitlerin
Bitip tükenmez haykırışıdır
Sevda

Sırtımda bir el
Elin parmağında yüzük
Yüzükte pırlanta
Ve huzur son sürat kaçmakta

Bütün
kara parçalarında
ikiye bölünür sevda.

Bilmem
Bende öyle değil

Yoldaşlar gelin ıslanacağız
Akıllarınca ıslah olacağız
Yoldaşlar toplanın
Ülkeyi kaçmakla kurtaracağız.

Seviyorum diyen boğdu
Baş okşayan bağdan kovdu
Doğru söyleyen dokuz köye rezil
Madrabaz başa vezir oldu.

Çakısını bileyen kuştan hesap sordu

Seneler sonra çıktın karşıma
aynı yüz aynı sırıtma
Bükmüş boynunu
Bakıyorsun bana.

Bilirim

Sus

Otur

Konuşma