Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Kül olup yansam
Yansam tutuşsam hiç aleve değmeden
Çığlık atmasam gülsem
Yanarken hiç aleve değmeden
Zannımca yok olsam
Kaybolsam saniyeler içinde dünyadan

koparıp zincirlerimi
Desem ki kapındayım
Ne yapabilirsin ki.

sevince
Tabiat; kediler,köpekler
Sokak; Arabalar,evler
sevince
Her şeyin olur gözler.

Yazmak için yazma
Düşünmek için düşünme.
Düşünmek için yaz
Yazmak için düşün.

Birin derdi yok
İkiye bak sen.
İki
Dipsiz mahzen

Ağlamak
sırılsıklam ve ıpıslak,
Yitirme metaneti oğul
Erdemdir
çocuktan önce çocuk olmak.

İnsanı yaşat ki
Devlet yaşasın,
Tarihini unutturma ki
payidar olasın.

insanın okudukça insan ,

Ayrı gayrı olmasın
Elemli kederli kalmasın
Gelin oturalım tek sofraya
Kardeşliğimize dokunulmasın.

ümit sende umutsuzluk bende,
sen güneşsin ben gece,
ulaşamam ben sana ,
çabalar nafile.

Senin patiskaların naftalin kokar

Bu Dünya,
İki meteliklik Dünya,
Sonunu düşünmedikçe
Bitmez harca harca.