Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Önce gözlerindi esarette tutan
Sonra sözlerin
Ve daha sonrası dudakların
Usulca değerdim onlara
Hemen kızarırdı yanakların

Sen Piraye
Ben Nazım
Şimdi bize birde
Şiir lazım.

Hayalim vardı kırıldı
Gözümde aka aka yaş kalmadı
Karalara büründüm dün gece
Kalemim vardı kırıldı

Bileklerimde kelepçesi yalnızlığın

Çocuktum
Om mani padme hum
Çok kitap okudum
Çok defterler doldurdum.

Gençtim

Hayat böyle işte
Bir gün zengin isen
Diğer gün fakir isin !
Bir gün en tepedeyken
Diğer gün en diptesin !
Bunun için asla ama asla

çocuk
seyreder yıldızları
oysa bekler köşede kıyafetleri
ıssız yalnızlıkları.

Henüz toyum
Öpüşme bilmem sevişme bilmem
Severim
Sevdiğimi de bilmem

Kapalı kutu
Kaşıkla oy onu
Tut kat aşureye
Doya doya ye onu.

Yalnızlık
Dökmektir demin yarısını boşa.
saçı başı yoldurtur insana.
yalnızlık,Gözü kör olsun
Baktırır yollara.

ozanlar
yıllar yılı onu yazdılar
oysa tek şeydi aşk
var olanda var olamamak.