Eylül Sevdası Şiiri - Mustafa Şahin Saraç

Eylüldür sevda ayı aslında
Köhneleşmiştir sıcaklar üşütür esintiler
Bir gülüş, bir bakış, bir el ister
Sevda da ele benzer
Üşür yokluğunda hissetmek ister
Tenini, terini, saç telini
İşitip hazmetmek ister sesinin her telini
Hasret sızlatır sevdamı o an sesim titrer
Dizlerimi göğsüme çeker
Ayı uyandırmak üzere batan güneşi, göğü seyrederim
Harman vaktini bekleyen çiftçinin cepleri kadar boş bir gökyüzü
Hasat zamanı gözlerinin içi kadar da parlak yıldızlar
Çağırır bir baykuş seni bana hu huu
İsmini öğretmediğimden dert yanar
Tüm baykuşlar adını ansa
Gün doğar, ay batar
Geceyi kaybetmekten korkarım