Bataklık Şiiri - Mustafa Şahin Saraç

Kurumak üzere olan nehrin karşısında
dallarıyla toprağı koklayan söğüt ağacının altındayım
Yel esiyor inceden çırılçıplakmışçasına ürperiyorum
İki çocuk altınmış gibi birbirlerinden sakındıkları top ile oynuyorlar
Benim gözlerini her şeyden sakındığım gibi
Bir bana baksın bir bende kalsın isterdim
Durgun suyun verdiği hafif ekşi bir koku burnumda şimdi
Oysa nehir temizlik demek değil miydi
Hani akan su kir tutmazdı
Hisler akarken temizdi çağlarken güzeldi
Akmıyor bu su, durgun bu nehir
Bir hislerin çağlarken durdu bir de bu nehir