19 Kasım 2004 Konya Cihanbeyli
Kurumak üzere olan nehrin karşısında
dallarıyla toprağı koklayan söğüt ağacının altındayım
Yel esiyor inceden çırılçıplakmışçasına ürperiyorum
İki çocuk altınmış gibi birbirlerinden sakındıkları top ile oynuyorlar
Benim gözlerini her şeyden sakındığım gibi
Bir bana baksın bir bende kalsın isterdim
Durgun suyun verdiği hafif ekşi bir koku burnumda şimdi
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta