19 Kasım 2004 Konya Cihanbeyli
Kurumak üzere olan nehrin karşısında
dallarıyla toprağı koklayan söğüt ağacının altındayım
Yel esiyor inceden çırılçıplakmışçasına ürperiyorum
İki çocuk altınmış gibi birbirlerinden sakındıkları top ile oynuyorlar
Benim gözlerini her şeyden sakındığım gibi
Bir bana baksın bir bende kalsın isterdim
Durgun suyun verdiği hafif ekşi bir koku burnumda şimdi
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta