Evrim Şiiri Serisi Şiiri - Engin Topkan

I. BÖLÜM : BİG BANG VE İLK KOD

*Sıfırdan Patlama*
Yokluk denen harddiskte bir kıvılcım çaktı,
Sonsuz yoğunluk patladı, zaman akmaya başladı.
İlk kod yazıldı: "Işık Olsun" diye bir satır,
Ve evren derlendi, çalıştı hatasız bir an.

*Fizik Yasaları Kuruldu*
Kütle çekim kuruldu, sabitler sabitlendi,
Atomlar loop'a girdi, yıldızlar üretildi.
Kaosun içinden düzen çıktı tesadüfen,
Çünkü hata bile bir düzene hizmet eder.

II. BÖLÜM : EVRİM VE MATEMATİKSEL SİMÜLASYONLAR

*Doğruyu Gören Elenir*
Evrim denen o kumar, simülasyon kurmuş,
Hakikati arayan canlar orada durmuş.
Doğruyu gören gözler elenirken birer birer;
Kör olan tüm nesiller hayatta kalıp durmuş.

*Fayda Doğruluktan Üstündür*
Doğruluk karın doyurmaz, feda eder canları,
Fayda ödülü alır, kurtarır insanları.
Duyularımız filtre, gerçeği saklar bizden;
Hayatta kalmak için kurarız bu anları.

III. BÖLÜM : ALGI ARAYÜZÜ

*Gözlerimiz Yalan Söyler*
Gördüğümüz renkler değil aslında ışığın oyunu,
Duyduğumuz sesler titreşimden ibaret tümü.
Beyin çizer bize kullanışlı bir arayüz,
Gerçeklik ham veri, biz görürüz sadece menüyü.

*Hayatta Kalan Yanılır*
Kaplanı gören kaçtı, gerçeği gören durdu,
Kaçan yaşadı, kalan fosil olup kurudu.
Evrim ödüllendirmez hakikati arayanı,
Sadece çoğalanı, kaçanı, saklanabileni.

IV. BÖLÜM : SİMÜLASYON HİPOTEZİ

*Matematik Tanrıdır*
Sayılarla yazılmış her yasa, her kural,
Atomlar piksel, zaman kare akış.
Bizi oynatan kod, bizim göremediğimiz,
Simülasyonun dışına çıkamaz bir bakış.

*Kullanıcı Dışarıda*
Belki bir çocuk oynuyor evrenle bilgisayarda,
Reset atar sıkılınca, siler tüm hatıraları.
Biz sanırız ki özgürüz, seçim bizde sanırız,
Oysa her seçim önceden yazılmış satırlarda.

V. BÖLÜM : DOĞAL SEÇİLİM VE AHLAK

*Ahlak Lükstür*
Aç kalan kurt sormaz "iyi mi kötü mü" diye,
Tok olan aslan verir vaaz ahlak üzerine.
Hayatta kalmak ilk kural, gerisi teferruat,
Fazla merhamet eden genini taşıyamaz.

*İyilik Hayatta Kalırsa*
Grup halinde yaşayan tür kazandı yarışı,
Bencil olan tek başına elendi yarışı.
Ahlak dediğimiz şey işbirliği yazılımı,
Sürü için faydalıysa kaldı kodun içinde.

VI. BÖLÜM : EVRİM VE BİLİNÇ

*Bilinç Hata mıydı*
Gereksizdi belki, fazla yük getirdi bize,
Hayvan uyur, insan sorgular geceleri.
"Ben kimim?" sorusu evrime pahalıya patladı,
Kaygı, korku, depresyon: bilincin yan etkileri.

*Kendini İzleyen Evren*
Evrim sonunda kendi kuyruğunu ısırdı,
Madde kendine bakıp "ben varım" dedi.
Simülasyon kendi kodunu okumaya başladı,
Ve tanrı sandığı şey aslında aynasıydı.

VII. BÖLÜM : EVRİM VE TANRI

*Tanrı Seçilimin Ürünüdür*
Fırtınadan korkan beyin yarattı gökleri,
Yıldırım çakan yere tapınak dikti elleri.
Görünmeyeni açıklamak için icat etti bizi,
Kontrol edemediği şeye "Tanrı" dedi.

*Evrim Tanrıyı Eledi*
Bilim geldikçe tanrı küçüldü hücre,
Gök gürültüsü fizik oldu, mucize tesadüfe.
Ama insan hala secde eder bir arayüze,
Çünkü boşluk korkutur, kod ister bir çerçeveye.

VIII. BÖLÜM : EVRİM VE ÖLÜM

*Ölüm Güncellemedir*
Eski sürüm silinir ki yenisi yer bulsun,
Yaşlı kod kalkar ki genç kod çalışsın.
Ölüm acımasız değil, sadece sistem kuralı,
Hafıza dolsun diye siler gereksiz dosyaları.

*Genler Ölmez Beden Ölür*
Biz faniyiz, ama taşıdığımız bilgi ebedi,
Çocuklara kopyalanır, devam eder serüveni.
Beden çöp olur, toprak olur, toz olur,
Ama genler yeni bilgisayarda açılır.

SON SÖZ
Koddan geldik, koda döndük,
Arada evrim sandık kendimizi.
Doğruyu değil, faydalı olanı seçtik,
Çünkü hayatta kalmak, hakikatten önce geldi.

ENGİN TOPKAN

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 13:09:00