Evrim Şiiri - Erdoğan Çeçen

Ne devrim...

Homo Sapiens’ten beri,
Çiğ vahşetten pişmeye evrim...
Yetmemiş ki süreç,
Kendime halâ tam değil güvenim.

Ay ışığı hâl ışığı
Gölgem kendim...
Yok başka alan...
Yerim,
Bilirim benden memnun...

Sessizlik cirit atan.
İçimdeki çığlıklardan,
Yamacın kendi yuvarlanan...
Karışık atmosfer,
Tozun kayboluşu duman...

Vay vay!
Evrilmiş dünyaya adım atmaktan
Olmayan var mı pişman?
Gözlerin esrarı da örtmez,
Farkında yaman yaşam...

Zapdeden atlılar...
At’a binenler indi...
İndi demir yumruk...
Buz dağları bile erirken,
Diktatör,
Okyanustan öte engin...

Sadece devrilmişiz...