Kapamam Gözlerimi... Şiiri - Erdoğan Çeçen

KAPAMAM GÖZLERİMİ...

Yorarsam yorulurum,
Dağ, altımda dingin…
İncir çekirdeğini doldursam,
Anlatırım kendimi sana,
Kendi kendime değil…

Yıkık surlarım…
Yükselen burcumda yok...
Sarmış etrafımı çember,
Yuvarlanmıyor orta yerinden,
Yokuş, mesele değil…

Benzemedim kendime,
Dışım içime sızmış,
İçim sığmaz içime…
Üşüyorum habersiz,
Tenim, üstümde değil…

Yapışan zamkı ayırmayın aşkımdan,
Durarak yürürüm ancak…
Başım, döne döne dolanır,
Gitmez, hedefe değil…

Toprağı yaran hendek misalli,
Nehirlere kaynak olur hicranım…
Kanayan kanım sızar çatlaklara,
Ölüm sessizlik, sensizlik değil…

Bahtımla çizgileşirken gözlerim,
Belirdi önümde kuruntu geleceğim.
Vakit hesaplaşma vakti,
Ya! gel... Yoksa ben geleceğim.
Küserim kendime,
Kimseye değil…

Sisli bir damla bedenim,
Düğmesinden konuşan radyo gibi yüreğim.
Düşmüşüm zir-i zemine,
Alçak değilim…
Ne gök üstümde,
Ne aklım, akıllı değil…

Durgunum akıntıdan haberim yok,
Titremiyor yüreğim, çarpsa da bana ne…
Çok adım ötedeyim kendimden,
Durduğum yer boşluk.
Yıldızlardasın,
Seni gördüm ya!
Bitirmem düşlerimi.
Seni gördüm ya!
Kapamam gözlerimi,
Kapamam…