Evrim Evrensel Şiirleri - Şair Evrim Evr ...

Ardım sıra bakıp yaprakda dalda,
Sende gittin gelemezsin de sene,
Sendeler dururum düzlükte yolda,
Yampir yumpir yürüyorum bu sene,

Bu yoldan gidenden dönen varmı dır,

'Sevme dediler,
Eyletemedim ben beni.
Yana, yana sevdim...

'Gitme' dediler,
Durdurtamadım ben beni,

Gögsüm açık,yakam yırtık,
Yakar babo, yaktı yakar.
Birgün başına koca koltuk,
Çöker babo, çöktü çöker.

Dört karıya birde koca,

Akçeşmeden çıktım, Akçapınara,
Suyu ak mı akar kara mı bilmem,
Yayık yol boyunca yatmış kenara,
Atık gibi düşmüş sara mı bilmem.

Yukarı baktığım tepe tarlaya,

Ne zaman uykularım sapar, dalarsam hayale,
Aralar perdemi, denizi seyrederim.
Öyle güzel olur ki deniz, mehtaplı gecelerde.
Balıkçılar şarkı söyleyip eğleniyor.
Bir baktım ki ne göreyim;
Gökyüzü kararmış,

Dün gece rüyamda gördüm Dedemi,
Ali abbas evinde oturduk dedi.
Varseli'de Mudo'lardan gıdamı,
dost acısın bala çevirdik dedi.

Mecliste bal üretir bizim diller,

Dün gece rüyamda gördüm yüzünü
Hüznü yüklenmiştin, gamlıydı halin
Sakladım zulamda ınga sözünü
Dokundum bin döktün, gamlıydı halin,

Cemalinde okudum gamı kederin

Şu deli gönlümün bağı bostanı,
Gazel döktü Şen'im döndü hazana.
Harabat şehrine döndü her yanı,
Şaşırdım yollarım gidem ne yana.

Dertler derunumda yad el ne bilsin,

Ekvatorun, kuzey ve güney kutup,
Her yere egemen pezevenk puştun,
Tükürüklüsünü, kahpesin tutup,
N'oldu sana dünya ne hale düştün.

İnsanlıkla yaşar aşkın sevdası,

İlk sevdiğim kızın ismi Fatmaydı,
Ondan beri herkesi Fatma görürüm.
Kısacık boylu idi hatta sıskaydı,
Selvi boylum sanki Fatma görürüm

Otuz iki inci saçar idi gülerken,