Esrar Şiiri - Murat Özgören

Yazdı, sıcaktı.
Akşam vakti tatlı tatlı esmeye başladı rüzgâr.
Sanki kulağıma bir şeyler fısıldıyordu:
Hepsi geçecek, bitecek bu karamsar efkâr.

Beynim önümdeki kâğıt,
Düşüncelerim kalem, yazıyor.
Gözyaşlarım mürekkep,
Noktası virgülüne kadar.

İçimde ne varsa döküldü satırlara,
Sustuklarım konuştu bir bir.
Her kelimede biraz ben vardım,
Her cümlede saklı bir esrar.

Gece çöktü, kelimeler çoğaldı.
Rüzgâr sustu, kalem konuştu.
Kendimi ararken adım adım,
Ömrümü yazdım azar azar.

Kimi sayfada çocukluğum kaldı,
Kimi satırda yarım bir sevda.
Kimi kelime içimde yara,
Kimi nokta kaldı son vedaya kadar.