Eşik Şiiri - Murat Özgören

Biz seninle mutlu olurduk.
Yuva kurardık,
Beraber yaşar,
yaşlanırdık da.
Ya biz zamanı anlayamadık,
bizi zamana uyduramadık ya da…

Usulca değişti günler, mevsimler.
Suskun takvimleri eksilttik.
Bir adım vardı atılamayan,
Ayak varmadı hayat boyunca.

Bir ömür kıyımızdan geçerken,
ardından el bile sallayamadık.
Belki de en büyük ayrılık,
Hiç başlayamamaktı aslında.

Şimdi aynı göklerin altında,
başka sabahlara uyanıyoruz.
Birbirimizi göremiyoruz,
Aynı göğe baksak da.