İlk defa;
Resmine bakarken kokun geldi burnuma.
Direği sızladı.
Sanki rüzgâr seni esti,
Seni üfledi,
kokunu getirdi bana.
Sen diye doğdu güneş,
Yağmur sen diyerek yağdı.
Ve
sen diye çıktı gökkuşağı,
kâinatın tam ortasında.
İlk defa
Gece korktum yalnızlıktan.
Sen diye çöktü karanlık odama.
Yoktu ay ışığı da.
Kapım gıcırdadı ilk defa.
Yaşamışlığımmış meğer,
elinde mum, içeri giren.
Elli bir olmuş yaşım.
Sensiz bu yaştayım, ilk defa…
M. ÖZGÖREN
Kayıt Tarihi : 15.07.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!