Eskisi gibi Şiiri - Fatih Bostanci 2

Eskisi gibi yine..
Kuytu bir köşede buluşsak..
Sussak, sarılsak ağlaşsak...
Yağmurda ıslansak...
Gözlerimizi birbirinden kaçırsak..

Sonra yine sarılsak..
Elele koşsak..
Sırılsıklam olsak..
Bir ağaç altına sığınsak..
Gözgöze baksak...
Konuşmasak yine sarılsak..
Susarak konuşsak...
Bazen saçmalasak..
Kahkahalar atsak..
durmasak, koklaşsak..

Eskisi gibi yine kızsan bana,
Ben güldürüp gönlünü alsam..
Usulca kapansam boynuna,
Şifadır diye içime çekip,
Kokunda derman bulsam...

Sonra...
Şehrinde bir bulut olsam
Seni sokak sokak arasam.. bulsam, üstüne yağsam..
Ya da bir kestane ağacı..
Evinin tam karşısında..
Güneşte gölgeliğin olsam,
Bilsen ruhumun o ağaçta olduğunu,
Beraber geçirsek ömrümüzü,
Sen her sene yaşlanıp güzelleştikçe,
ben her sonbaharda sararsam solsam..

Ya da..
Bir bahar gününde,
Parklarda uçan bir kelebek olsam..
Seni kokundan tanısam, bulsam..
Uçup bir sevinçle omuzuna konsam..
Ne kadar koklasam da sana doyamasam..

Bunaltıcı yaz gecelerinde
rüzgar olsam perdeni açsam,
Püfür püfür odana dolsam ..
Ya da pencerene konan
ürkek bir güvercin olsam,
Sen uyurken durup sana baksam..
Tık tık gagamı cama vursam..
Uyandırsam..
Sonra kanat çırpıp sonsuzluğa uçsam..

Eskisi gibi..