Arefe gecesi bir telaş başlardı,
Kokulu sabunla tenimiz yurdu.
Annem ıslak saçı sıkıca örerdi,
Gözümüz odanın kapısında dururdu.
Yeni pabuçları koyardık yastığa,
O yeni elbiseyle girerdik yatağa.
Sabahı dar eden o tatlı sızıyla,
Dalardık en güzel, uykusuz rüyaya.
Sokak sokak gezer, şeker toplardık,
Kimi bozuk para verirse coşardık.
Biz en saf çağları orada bıraktık,
Yarışa girerek kapı çalardık.
"En çok kim topladı?" diye sorardık,
Çantayı açarak hemen sayardık.
Küçücük şeylerle mutlu olardık,
Biz o gün her zaman çocuk kalardık.
Şimdi ne o eski bayramlar kaldı,
Ne de o günlerin saflığı kaldı.
İnsanlar içine bir duvar ördü,
Sanki o masum dünü el birliğiyle öldürdü.
Kimse şeker için çalmıyor kapıyı,
Para da vermiyor unuttuk tadı.
Sessizce yok ettik koca bir mazi,
Mazide bıraktık biz o feryadı.
O masum zamanda gizlenen bir şey,
İçimde sızlayan, bitmeyen bir şey,
Çığlığımı kimse duymadı gitti,
O çocuk hevesim orada bitti.
Anlayan olmadı içimde yaram,
Her bayram sabahı kanıyor buram.
Sessizce ağlarım kimse bilmeden,
Bir teselli bulmam ömür bitmeden.
Eski bir nesilin anısı oldu,
O güzel duygular sarardı soldu.
Şimdi her bayramda bir hüzün sarar,
Gözlerim sokakta o günü arar.
Yastık altındaki pabuçlar hani?
O sabun kokan o geceler hani?
Her şey eskide kaldı, bitti o çağlar,
İçimde bir çocuk sessizce ağlar.
Arefe gecesi bir telaş başlardı,
Kokulu sabunla tenimiz yurdu.
Annem ıslak saçı sıkıca örerdi,
Gözümüz odanın kapısında dururdu.
Yeni pabuçları koyardık yastığa,
O yeni elbiseyle girerdik yatağa.
Sabahı dar eden o tatlı sızıyla,
Dalardık en güzel, uykusuz rüyaya.
Sokak sokak gezer, şeker toplardık,
Kimi bozuk para verirse coşardık.
Biz en saf çağları orada bıraktık,
Yarışa girerek kapı çalardık.
"En çok kim topladı?" diye sorardık,
Çantayı açarak hemen sayardık.
Küçücük şeylerle mutlu olardık,
Biz o gün her zaman çocuk kalardık.
Şimdi ne o eski bayramlar kaldı,
Ne de o günlerin saflığı kaldı.
İnsanlar içine bir duvar ördü,
Sanki o masum dünü el birliğiyle öldürdü.
Kimse şeker için çalmıyor kapıyı,
Para da vermiyor unuttuk tadı.
Sessizce yok ettik koca bir mazi,
Mazide bıraktık biz o feryadı.
O masum zamanda gizlenen bir şey,
İçimde sızlayan, bitmeyen bir şey,
Çığlığımı kimse duymadı gitti,
O çocuk hevesim orada bitti.
Anlayan olmadı içimde yaram,
Her bayram sabahı kanıyor buram.
Sessizce ağlarım kimse bilmeden,
Bir teselli bulmam ömür bitmeden.
Eski bir nesilin anısı oldu,
O güzel duygular sarardı soldu.
Şimdi her bayramda bir hüzün sarar,
Gözlerim sokakta o günü arar.
Yastık altındaki pabuçlar hani?
O sabun kokan o geceler hani?
Her şey eskide kaldı, bitti o çağlar,
İçimde bir çocuk sessizce ağlar.
Güven Tekin
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 07:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!