Eski Bayramların Tadı Şiiri - Güven Tekin

​Bayramlar eskilerde kaldı,
Çocukken her kapıyı çalardık.
Şeker, harçlık toplar;
En çok kim topladı diye yarışırdık.

​Şimdilerde bırak kapı kapı gezmeyi,
Bir çocuğun saçını okşayamaz olduk.
Biz ne zaman bu kadar değiştik?
Eski bayramlardan eser kalmadı...

​Zaten benim de neşem kalmadı,
Annemsiz geçen bu üçüncü bayram...
Bir yanım hep buruk, hep yarım,
Oysa o bizi erkenden namaza kaldırırdı.

​Eve dönünce mis gibi pişi kokardı,
Hep birlikte güler, yiyip içerdik.
Şimdi o sofralardan eser yok,
Benim de ağzımın tadı yok.

​Annem hasta olsa da tatlısını açardı,
O varken dünya sanki cennet gibiydi.
Gidince hissettim içimdeki o büyük boşluğu;
Şimdi kimse kimseye güvenmez olmuş...

​Şekerler ambalajında öylece duruyor,
Ne gelen var artık, ne de bir giden.
Bayramlar bile öksüz, yetim kalmış;
Tadı tuzu kalmamış bu günlerin...

​Dertli dertli yazar, dökersin içini,
Eski bayramların özlemiyle yanarsın.
Anne hasretiyle kavrulur yüreğin;
Kalmadı o eski günler, kalmadı...

​Yanımda çocuklarım olmadıktan sonra,
Bayram gelmiş neyime benim?
Hasret ateşiyle yanıp tutuşurken,
Evlatlarım yoksa, bayram neyime?

​Bayramı bayram yapanlar olmayınca,
Yüreğe böyle ateşler düştüğünde,
Gözyaşı pınarları kurumadığı sürece;
Bayram gelmiş neyime, gelmemiş neyime...