Eski Değirmen Şiiri - Kasım Kobakçı

Eski değirmen durmadan döner,
Taşı toprağı hep boşa yener,
Rüzgar esince çarkları söner.
*
İçinde buğday ezip un yaptı;
Büyük bir fabrikaya o kattı,
Unları hemen çuvalla sattı.
*
Şehirde onu kimse bilmedi,
Çarkı dönse de bize gülmedi,
Gözyaşı aktı, bir gün silmedi;
*
Sular o koca çarkları aştı.
Hamurlar tekne tekne hep taştı,
O demir çarklar aniden şaştı.
*
Koptu değirmenin çelik teli,
Esti vadinin o serin yeli,
Aktı tepelerden yağmur seli;

Döner durur şu değirmen taşı,
Pişmedi bizim mutfağın aşı,
Döndü fırıldak misali başı.

Hep aldılar ondan beyaz unu,
İzledi herkes bu zor oyunu.
Geldi artık mesainin sonu,
Kapattık bu eski değirmeni.