Eski Çağın İzleri Şiiri - Kasım Kobakçı

Eski çağın izleriydi, bize çok uzaktı zaman,
Onların umursadığı şey değildi koyu duman,
Gölgeli adımlarıydı bunlar, gezilen dev orman.
*
Kurulamazdı hayaller, duyulmadan derin sözler,
Bir ilk hazırlık gibiydi, açılacaktı kör gözler,
Asıl uyanışa doğru, gidemezdi sahte yüzler.
*
Dilsizlerin tuhaf oyunlarıydı, dal düşen yaprak,
Ataların umursadığı bir yer değildi toprak,
Yaşam telaşlarıydı bu, beklenilen o son durak.
*
Oluşamazdı ki bağlar, atılmadan o büyük taş,
Bir ilk adım hayaliydi, gelişi neden çok yavaş,
Bilinmeze doğru insan, veremezdi hiçbir savaş.
*
Saf zihinlerin garip bir tutkusuydu akıp giden,
Dün olanların, asla hiç derdi değildi o neden,
Basit kurallarıydı bu, geçici olan şu beden.
*
Anlaşılamazdı asla, aşılmadan uzun yollar,
Bir kör heves anısıydı, saracaktı zihni kollar,
O meçhule doğru, kimse yürüyemezdi, ah yıllar.
*
Düşlerin en tuhaf hali, bize uzak olan o ses,
Bizim dert ettiğimiz şey, onlara sadece heves,
Anlamı yoktu bunların, kırılmalıydı bu kafes.
*
Çözülemezdi düğümler, bitmeden o derin zindan,
Bir gizemli köken idi, çıkmalıydı artık isyan,
Aydınlığa doğru, adım atamazdı hiçbir insan.