"Neden ben?" der gibi bakarsın bazen,
gözlerinde yarım kalmış bir yağmur.
Ağlamalar, gözyaşları...
Yürüdüğün çileli yolların izidir.
Bir resmini asarlar duvara,
bakar durursun yıllara, yollara.
Eski albümlerin solgun yaprağında,
adın karışır suskun hatıralara.
Resmine bir vakit güneş vurur,
bir vakit ayaz düşer camlardan.
Mevsimler gelip geçer hayatlardan,
sessizlik çoğalır odalarında.
Saat aynı saati vurur yine,
akşam iner odaların derinine.
Takvimlerden düşen sensin her sene,
duvarlar sır olur biten ömürlerin diline.
Bir gün adını fısıldar rüzgâr,
eski bir kapıda bekleşir bahar.
Hatıran sararmış bir gül misali,
bir kitabın arasında yaşar yıllar.
Ve sonunda anlarsın;
ömür dediğin uzun bir yol değilmiş.
Bunca telaştan, bunca sevdadan
geriye kalan birkaç hatıra,
birkaç fotoğrafmış.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 15.12.2022 19:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!