Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

İslam diye biz yaşarız,
Peyğemberdir rehberimiz,
Engelleri hep aşarız,
Peyğemberdir rehberimiz.

Bilmeyenler kollar burar,

Sana mail oldum sana vuruldum
Sevda yürekliyim aşka kavruldum
Ardınca koşmaktan yeter yoruldum
İstemem istemem senden başka yar
Sen beni düşürtün billah aşka yar.

Gelin heleydi, bu bizim toydu,
Kemeri ince, uzun bir boydu,
Yüzü gülmeli, güzel bir huyda,
Genç ihtiyarlar.... heley bağlasın,
Dost olan gülsün..... düşman ağlasın.

Sen gideli neler oldu,
Taze göller bağda soldu,
Göz ağlamaz yaştan doldu,
İpek saçlı kara gözlüm.

Küsülenler geri dündü,

Dinletmeden hiç kimseye laleyi zar isterim
Yurdumun her bir yerinde şanlı bahar isterim.

Lale gül ömrü kıssadır istemem gül gibi yar
İtibarlı naz kaldıran dil bilen yar isterim.

Kalmadı yüreğim yaği
Senin uğrunda
Erittim tümünü.

Kim bence
Nazına dayandı?

Seninleyim ömür boyu,
Yemin ettim köylü kızı,
Elden içtim hayat suyu,
Öldüm bittim köylü kızı.

Ümit veren sözler için,

Gayrettir insanın yüzün ak eden,
Toprağı devirip barlı bağ eden,
Dönemi dönem çağı çağ eden,
Gayretsiz kimsede insanlık olmaz,
Gayretin boşluğu laflarla dolmaz.

Vurgunuyum ey meleğim
Kaç yıl önce bundan beri
Ölmeden sensin dileğim
O gün gelmeden dön geri.

Eyledin saçını kement

Kalmadı bende
Hiç bir hatıran
Geri ver benden
Sağ aldığın
Kimsesiz kalbimi.
Yokluktan geldim