Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

1 /
Bugün girdix bir dama,
Çiçek dönmüş badama,
Mert olan uzde diyer,
Çik söz demez adama

Kalmadı yüreğim yağı
senin uğrunda
Hepsini erittim.
Kim bence dayandı?
O, nazlarına.
Kim bence ağladı?

Yıllar yolun bekledim
Yetmedim visale ben
Günü güne ekledim
Bağlandım hayale ben.

Sen gibi nazuk gonca

Ömrümüzden yıllar geçer
Yıl geçerken ömür biçer
Kimi şirin, Kimi acı,
Bu yaşamdan şerbet içer.

Yaşam tatlı bilenlere,

Söyle gönüle yeter meyli canan etmesin,
Vefasız bir dilbere canın kurban etmesin,
Yar yanağında behar açılmış renk renk güller,
Allahım gülüstanda yağmur tofan etmesin.

Dilber sevdası güneş açar gönül düğünün,

Ne sen gördün nede ben,
Ne kurban verilen can ,
Kalacak özgür Vatan ,
Bunu bilmelisin dost.

Ne kolay bil nede zor ,

Erbil’imin gururu şahane Kale’sidir,
Gökbörü minaresi dik duran kulesidir,
Türkmen’lerin otağı canevi sılasıdır,
Toprağı,taşı altın çevresi nur Erbil’im,
Ataların yurdudur şanlı özgür Erbil’im.

Haber gönderdim haberi olsun
Kalbimde yara bir çare bulsun
Hasudun gözü kumlarla dolsun
Verdiği sözden geri kalmasın
Bir başka tara gidip dalmasın.

Hayat benzer aynaya,
Her gelen bahıp giçer,
İnsan konak dünyaya,
Ne yapsa onu biçer.

Hayat benzer çirağa,

Yazım kış olacak baharım da güz
Yüzlerce umut var yürekte göriz
Acılar sarıyor başımı gündüz
Açıp kimliğini baktım gecenin
Ne, O, beni tanır, nede ben onu!