Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Ben seni xatırlarım, canlı şanlı yar kimin,
Gönlümü isidesen, kış gecesi nar kimin.

Unutmaram ölsemde, yerin vardır gönlümde,
Cehenneme gerek yok, yandırıpsan nar kimin.

Men sana gül değil, könlüm gönderdim!
Al mendile koydum, korku tutmasın!
Gönlüm kuşu uçtu, sizde kondurdum,
Al onu bir koru, kana batmasın.

Gönlüm sende kalsın, toprağa kadar,

Çok bekledim seni buldum, sende meni kolay seçtin,
Men sana aşk sevgi verdim, sen mene dertleri biçtin,
Men akılca saygılıydım, sen delice vurdun geçtin,
Menim könlüm aşkı seçti, senin könlün pula düştü.

Ne zorluklar görüp çektim, erenlerde özüm taptım,

1 –
Dünya konuşuyor, Irak hep dilde,
O, dünyaca ağır, yük bizim belde,
Saddam'ı bitirdik, yorğunuz yolda,
Türkmen dostu yok, ne sağ ne solda,
Bize dost bulmakta, yabancı elde,

Belki de çok mutlu olacağım ben,
Bugünkü görüşüm seninle olsa,
itiren sevgimi bulacağım ben,
Bugünkü görüşüm seninle olsa.

Sanmaram bir daha darılım senden,

Yorma kendin unut beni, bütün şey mazıda kaldı,
Nasıl aldandım men sana, cümle canım, yara oldı,
Çok insafsız çıktın yazık, zehir verdin dedin baldı,
Suçun, kabahetin çoktur, düşman bile bunu yapmaz,
Ezdin vurdun belim kırdın, gittiğimide kimse tapmaz.

Sevdim...
Sevildim,
Yurek dolusu
Mutluluklara ermek istedigimde!
Dur dediler
Nereye? Yol kapali

Seni
Görmek heyacanı
Öldürecektir beni
Seni görmeden
Kalbime girdin.

Hayatta bilgili, şair birsiyim,
Aşkında acemi, bilgin değilim,
İlk görüşte sevdim, yok serseriyim,
Gel tapınağım ol, sana eğilim.

Gönlümde yarleştin, hiç bilmem nece?

(1)
Her kesten sordum..
Kim olduğumuzu,
Sordum sizi
Sordum bizi
Sordum seni