Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Benim cananımsın.... Sevgili yarım
Gözünün vurgunu olmuşum hasta,
Yolun bekliyerek dünyada varım,
Gönlümü şad et bırakma yasta.

Bülbül saynayınca açılır güller,

Yaşamı anlamaz
Güzeli çirkin gören
Çirkini güzel
Akılı deli
Deliyi akıl sayan,
Düz işi sevmez

Erbil‘imi süslendiren yüksek meşhur Kale’di,
Birde sultan Müzaffer’in minaresi laledi,
Tarihlerde değeri var bütün yerden aladı,
Ataların yurdu olan serbest şanlı Erbil’im,
İnsanlığa kolun açar ölmez ünlü Erbil‘im.

Erbil'imi süslendiren yüksek meşhur Kale'di,
Birde sultan Müzaffer'in minaresi laledi,
Tarihlerde değeri var bütün yerden aladı,
Ataların yurdu olan serbest şanlı Erbil'im,
İnsanlığa kolun açar ölmez ünlü Erbil'im.

Sevdim hem de sevildim, aşktan inan doymadım,
Ayrılık istemeden, şeytan girdi araya,
Kaç kere küsüp gittin, gönlün alıp koymadım,
Seni gelin ettim ben, girittim can saraya.

Aşk ışığım söndürdün, hale mutlu olmadan,

Seni görmemişem, sevmişem gülüm,
Başım duman almış, çetin halim gör,
Uğraştım yoruldum, çok gördüm zülüm,
Sana varmadım, visalın çok zor.

Telden soruşuruz, görüşmeden biz,

İlk görüşte
Tehlikeye
Sokacaksın beni
Söyledim!
Düşünmeden
Firsat vermeden

Yurdumdan ayrılamam işte ona delliyim
Yabancılar tanımaz dostlarında belliyim
Seven beni bir görer yada birkaç elliyim
Çok yazıklar millete birbirimizle kırılak
Yad cesaret etmeden dost eliyle vurulak.

Aktara aktara, yar seni buldum,
Az kaldı son ömür, dalım eğilsin,
Gönlüm sensiz iyken, aşkına doldum,
Nolur anla beni, yalnız değilsin.

Yamanca vuruldum, resmini gördüm,

Sorma
Neden... Uzaklardayım?
Hatırlatma
O, acı günlerimi
Matemli
Dügünleri