Zemheri ayında kış ortasında
Yüreğinde körük çekti DEMİRCİ.
Demirlere çekiç vurduğu anda
Bahçelere sevgi ekti DEMİRCİ.
Sevdayla geçirdi en güzel demi
Bu yürek nelere katlandı gülüm
Kırıldı, üzüldü YAR dedi yine.
Bütün dertler üzerine yüklendi
Ezildi, büzüldü YAR dedi yine.
Onun için Mecnun çöllere düştü
Bir tulum sesine bağladın beni
Oralarda sensiz yapamam GÖNÜL.
Rüzgar alır. sisler korkutur beni
Ben sevgimi ele, yazamam GÖNÜL.
El ediyor bana yayla evleri
Namlu ucunda mermi,
Gerili yayda ok.
Yaralar bir yerinden sinemi
Hangi acılara vursam kendimi
Bilmem...
Bu gün ben cananı gördüm düşümde
Ağlamış iz etmiş gözünde yaşlar.
Bir lokmacık kalmış bu genç yaşında
- Ağlamış iz etmiş gözünde yaşlar
- Silinmiş kalmamış yüzde gülüşler.
Ak saçıma bakıp eyleme karar
Bendeki sevdanın zamanıdır yar.
Ayaklarım yürür, gözlerim görür
Aşkı yaşamanın zamanıdır yar.
Bulutlar çalsa da gökteki Ay’ı
Hep gecelere açıldı
Gözlerim.
Kurt düştü gündüzlerime
Alacasına üç beş değnek salladı
Köyümüzün delisi.
Sıraya koydu yıldızları
Sevgilim bu akşam sabaha kadar
Hayaline sarılmış da yatmışım.
Yüreğimde elem, gönlümde keder
- Zavallı gönlümü hep avutmuşum
- Bitmeden umudum hep beklemişim.
Cananımın başkasına
Bakması zoruma gider.
Beste beste gönüllere
Akması zoruma gider.
Süslenip gider pazara
En soğuk kış ayazında
Koyun beni
Kapı önüne.
Murat ırmağı
Buz tutmuş olsun
Kızak kayan çocukların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!