Ersin Kayışlı Şiirleri - Şair Ersin Kayışlı

“Bak ardında gözümün hiç dinmeyen yaşına,
Böyle sevda dost değil bence düşman başına…”

Hem aklımı büsbütün, alıp götürdün benden,
Hem gönlümü ardından, bürüdün derde, gama,
Sanki mahkûmum gibi, kopamıyorum senden,

“Bak nasıl boynum bükük başım öne eğildi,
İnanmam bu ayrılık asla kader değildi...”



Kalleşlik denir buna nerde kaldı sözlerin,

Unut söylediğim bütün güzel sözleri,
Unut adına yazdığım şarkıları, şiirleri,
Seni sevdim demeye UTANIYORUM…

İhanetmiş sende sevdanın adı,
Sevildim demeye utanıyorum,

“Mahşere dek sevdamsın sen derdin hani her sarışta,
Söyle şimdi mi pes ettin sevda denen bu yarışta...”



Yeminimiz vardı hani dönmek yoktu hiç bu yoldan,

“Aşkımıza son noktayı koyduğun gün, o gün…”

Bundan sonra seni,
Yılda bir kez düşüneceğim,
Sadece o gün düşeceksin aklıma,
O gün anacağım ismini,

Adı ömür, her yanı, diken dolu bu yolda,
Acılara gömüldüm, kayboldum dört bir kolda,
Ne bir yarın ne de dün, kalmadı sağda solda,
Artık beni izlerim, taşıyamaz bir halde…

Yorgunum son demine, gelen çınarlar gibi,

Yine o köşe başı vakit sabahın beşi,
Bir ben varım sokakta bir de kalbim zavallı,
Yaşadığım kederin yok benzeri yok eşi,
Bir ben varım sokakta bir de kalbim zavallı...

Sevmedin de bari yetmezmiş gibi,
Beni biraz daha çevir şaşkına,
Dününe sadakat etmezmiş gibi,
Gidecek ne vardı Allah aşkına...

Kışları bir tuttuk baharla yazla,

Bırak aksın hayat sular misali,
Neye yarar yanmak sonu ölümse,
Yok et gözlerinden o üzgün hali,
Sen yarın doğacak güne gülümse…

Sağalır gün gelir gönül yarası,

'Sevgili Eşime'

Bir seni bilir gönlüm aşk diye sevda diye,
Senden başka ne varsa yüreğime zulüm yar,
Sorma ne kadar sevdin sorma ne olur niye,
Bil yeter ki tek aşksın yüreğime gülüm yar...