Ersin Karaca Şiirleri - Şair Ersin Karaca

Bir anlayabilsem seni ey kamus,
Yücelmeli mi,derine mi inmeli?
Bazen çöküverir ruhuma kabus,
Anlamalı ki; dalgalanma dinmeli.

Bitirmek istesen bitiremezsin,

Dipsiz kuyulardan su çekilir mi?
Samanlıkta iğne aramak nice?
Yokluk yakınlaşır nefes nefese,
Yoksulluk içinde yüzer bonkörce.

Varlıkta tamamsın büsbütün hece,

bir hasretlik canım vardı özderdim
onuda bir tutam gazele verdim

usul usul iner her vakit katar
biraz buradayım az ömür kadar

çin bambusu tohumu ekmişim yollarına
atlarımın yelesi ilhamdır kuşlarına
aklımın kıvrımları karıncana yoldurur
canhıraş benliğimi vurdum yamaçlarına
çin bambusu tohumu ekmişim yollarına

Yılların varacağı an belli,
Kime ızdırap, kimine düğün,
Bir donuş ki; susturur dili,
Hengamede unutulan ölüm.

Elinde taşıyan tuzdan anlamaz,
Onu yarasına basılana sor.
Gülü sarmayanı, diken acıtmaz,
Aşkı dost bağıyla asılana sor.

Anlatır her eser, kifayet etmez,

bir
gel yâr!
gölgeler nefesime perde salmadan
gel
dilimin kıvrımında saklı öykülerim var
ki

hayaldi suyun hey! hilalle oynayışı
yanılsamalar bent asıl ben akıyorum
kaç fasıl konuşur bu yapraklar bence bir
ömür kadar ki ardını bilemiyorum

Hakikat ki, değerini bulmuyor,
Bazen hayallere seğirtiyorum,
Yalanlar ki, yaşamla yoğruluyor,
Değişmeyeni de değişiyorum.

Bazen de dilimde hep beylik laflar,

Bu ıssız gecede sensiz kalmışım,
Ayrılık ne kadar acı sevgilim.
Hayata anlamsız bakakalmışım,
Seni düşünürüm o an sevdiğim.

Rüzgarın camdaki uğultusunda,