Ersin Karaca Şiirleri - Şair Ersin Karaca

Böylece, çaresiz bıraktığından,
Sanma, gittin diye rahatlığımdan,
Aldığım kilolar, bu fazlalıklar,
Bana kalan, kortizon haplarından.

Gururunla beni terbiye etme!

Tırnaklarım sökülmede,
Buzlar üşüşürler üstüme üşüdükçe,
Isınmak sıcak bir evde
Ne mümkün ki,
Hasretim afaktan beri,
Ve gözümde kelepçeden bulutlar,

Ey adem, bastonu, doğru seçmeli,
Tabut ağacının, yok bir önemi.

Sana özel o bezi giyinirsin,
Belirgin gün, o kayığa binersin.

Bitmeyen bir ümit ortasındayım,
Eksilmeyen dertler otağındayım,
Prangaları vurdun deli gönlüme,
Şimdi kara sevdanın ağındayım.

Dönüp geleceksin bu sabah diye,

Çatlamış duvarlar, solmuş resimler,
Adlar unutulmuş, kopmuş cisimler,
Nefesler sinmiş ki, her bir duvara,
Bir başka bahara gebe hevesler.

Umutları besleyendir yağmurlar,

Varlığına acıkmış,
Yokluğuna direnen,
Sahranda susuz kalmış,
Yolsuzun biriyim ben.
Bir duyabilsen,
Ah bir dinlesen beni,

Azdıkça nefsimin,
Bezdikçe 'O'nun kölesiyim.
Sustukça alemin,
Düşündükçe şeytanın efendisiyim.

27.12.1992 tepeören/ist

Ey nefsim,
Bu dünyaya ağlayarak geldin,
Belki gülerek dönmeyeceksin,
Belli başa gelecek,
Bilmez misin?
O gün kendi haline üzüleceksin,

Önce bir soluk al, hele bir suya kanda,
Nasıl ki elimdesin, ellerim şu yakanda.

01.06.2004 Pendik/ist.

Kandırdığını sanıyorsun,
Böyle yaparak,
Yanılıyorsun.
O ''tatlı'' ülkende,
Sıkıştığında,
Beyaz yalanlara sarılıyorsun.