bu kadın
kaçıncı kadınım benim
ben onun kaçıncı kocasıyım
bu çocuklar kim
kaç kez oğul oldular
kaç kez baba
... ve insan dünyaya geldi
insan kötülüğü
kötülük vicdansızlığı
vicdansızlık zalimliliği var etti
yeryüzü gökyüzü birbirine sarıldı korkudan
hiç bu denli ağlamamıştı bulutlar
sen gideli ben beni unuttum
tek seni düşündüm
tek seni yaşadım
sen giderken
seninle gitti her şey
ve ben
"cemalim cemalim algın cemalim
alkanlar içinde kaldın cemalim..." diyor, oynuyoruz
"iki gözüm iki çeşme..." diyor
oynuyoruz
"gelmişine geçmişine sayıyor muşum..." diyor
oynuyoruz
yıldız bahcesiydi gökyüzü
ay`ın bakır tasından
portakal şurubu içiyordu gece
biz Ademle Havva gibiydik
kanımızda alyuvarlar
isyan etmişti tüm yasaklara
ben onunla konusuyorum
o başka tarafa bakıyor
...anladım
kendisini uyarınca
"kulağım sende" dedi
...anlamadım
dünyanın yüzünü yırttılar
çirkinliğini döktüler ortaya
...
önce aile boyu korkuları öğrettiler
sonra bu korkuları sokaklara taşımayı
her sınavdan başarıyla çıktık
"devlet sırrı" dediler
bir bilinmeze gömdüler beni
anamın çığlığında çırpınıyorum
görenim yok
duyanım yok...
yılların dibini kazıyor anam
sen onu nasıl sevdiğini
neler hissettiğini
bilirsin...
içindeki bahar
mutlu eder seni
onun seni nasıl sevdiğini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!