Erkan Tankut Şiirleri - Şair Erkan Tankut

özlemek artık bir duygu değil bende boğazımda kalan bir şey…
ne yutuluyor , ne kusuluyor

adını ansam midem bulanıyor çünkü hatırlamak bile yoruyor insanı
birini değil, kendimi özlüyorum aslında sen gelmeden önceki halimi

Çok düşündüm…ya hayat gerçekten bir film gibimi diye.
Hani başı var, ortası var,ama sonunu kimsenin tam bilmediği bir film.
Ve biz o filmin içinde,hem oyuncu,hem seyirciyiz.
Hatırlıyor musun ilk sahneleri ?
Bir çocukluk vardı,Her şeyin yeni olduğu,
Soruların cevaplardan daha büyük olduğu günler.

Hayat dediğin bir yolmuş meğer,
Herkesin elinde bir harita,
Ama çoğu başkasının çizdiği çizgilerde
Kendi adımlarını attığını sanıyor yürürken

Arka koltukta oturmaktan utanmadım hiç,

Bir kadını anlatmak kolay değildir…
Çünkü kadın dediğin bazen bir evin sessizliği,bazen bir çocuğun duasıdır.

Kadın dediğin annedir,kardeştir,aşktır,sevgidir…
Ama çoğu zaman içinde kimsenin görmediği bir fırtınayı taşır.
Seven kadın vardır mesela…

Bak…
sana bir şey anlatacağım,ama sözünü kesme,
çünkü ben bunu ilk defa bu kadar açık söylüyorum.

sen hiç fark ettin mi,insanlar değişmiyor aslında…
sadece çıkarları büyüdükçe gerçek yüzleri daha görünür oluyor.

Bazen düşünüyorum…
Belki de bazı aşklar yaşanmak için değil,kalpte saklanmak için vardır.
Çünkü bazı insanlar hayatımıza girmek için değil,hayalimizde kalmak için gelir.

Ben seni hiç tanımadım mesela…
Sesini uzun uzun dinlemedim,birlikte bir sokakta yürümedik,

Ne tuhaf değil mi…
Bunca insanın içinde
bir tek ben duyuyorum kendimi.
Ama yetmiyor.
Yetmemesi de ayrı acı.

Korkma diye başladı bir milletin sözü,
Akif’in kaleminde titredi gökyüzü.
Bayrak dediğin kandır, ezan dediğin can,
Bu toprakta susmaz ezan, teslim olmaz vatan.
Beşikten cepheye uzanır yolumuz,
Her ev bir kışla, her ocak ordumuz.

bir gün aynanın karşısına geçti " Adam/Kadın "
öyle uzun uzun bakmadı önce…
çünkü insan en çok kendine bakmaktan korkar,
göz göze gelmek,yıllardır susturduğun biriyle konuşmak gibidir.

sonra yaklaştı,yüzüne değil, içine bakar gibi…

Bir avuç gencin kahkahası yankılanıyor sokaklarda,
Ezan okunuyor uzaktan, kimse duymuyor,
Duyup da duymazdan gelenler var…
Namazla alay edip şakanın içine gizleyenler var,
Sanki secde bir yükmüş, sanki kulluk ayıpmış gibi…
uyan genç uyan, bu yaptığın sana yakışır mı