Kız müzeyyen sen bu yaşta
Kuyruğunu hep sallarsan
Kız müzeyyen sen bu yaşta
Yürekleri hoplatırsan
Gidişinden sonra onu unutmak
Keşke hemen öyle kolay olsaydı
Müptela gönlümden söküp de atmak
Keşke hemen öyle kolay olsaydı
Yürek yangınını suyla söndürmek
bir gün herkes ama herkes
mutlak ölümü tadacak
bugün yaşayan insanlar
yüzyıl sonra olmayacak
nefes alan her canlının
Hep aynı kısır döngü bu
Doğan herkes yok olacak
Yatıya kaldığın handa
Misafirlik son bulacak
Duyduk duymadık demeyin
O artık benim helalim
Onun için bu dünyayı
Kralına dar ederim
Duyduk duymadık demeyin
Bakma sakin durduğuma
Günlerdir sabrediyorum
Sana bir ders vermek için
Kendimi zor tutuyorum
Geçen zaman tekrar geri dönermi
Kuruyan bir yaprak yeşillenirmi
Kabuk bağlayan gönül yarasına
Merhem fayda edermi
Bir dağ idim yücelerde,
Güller vardı eteğimde.
Ne kök kaldı ne de fide,
Yel vurunca üzerime.
Ağlıyorum, gülmüyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!