Dünya denen handa kimiz neciyiz
Rüyamı acaba gördüklerimiz
Her şey bir muamma acaba ölüp
Tekrardan bir yaşam sürecekmiyiz
dönde bir bak çevrene
dertsiz olan insanmı var
unutma sakın bu sözümü
her inişin çıkışı var
çok sevdiğin gülün bile
can acıtan dikeni var
Kul hakkı yeniyor göz göre göre
Ögüt kâr etmiyor gören körlere
Bu duruma eğer yakmazsak kandil
Sonumuz hiç hayra alamet değil
Hep aynı kısır döngü bu
Doğan herkes yok olacak
Yatıya kaldığın handa
Misafirlik son bulacak
Kimi menfaaat için dostunu satar
Kimiyse çıkarsız canını adar
Fıtratta var olan maya gereği
Herkes kendine yakışanı yapar
senin bize ettiğini
sanmaki unutacagım
bu yaptığının kahpeligin
hesabını soracagım
her nereye kaçarsan kaç
bir gün herkes ama herkes
mutlak ölümü tadacak
bu gün yaşayan insanlar
yüzyıl sonra olmayacak
bir mezarın olsa bile
İnsanın büyüdükçe küçülüyor ömrü
Her sabah yeniden uyandığında
İnsanın büyüdükçe azalıyor ömrü
Saçındaki aklar çoğaldığında
Çocukluk günleri ne de güzeldi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!