En büyük aşk
Seninle olacak ,
Seninle daha yaşayamadık .
En büyük sevgi
Yüreğimde duruyor
Seninle yaşayacağım.
Ey sevgili !
Biliyorsun ki
Bir Umudum hep sendedir
Yarım kalan herşeyim .
Nasılda yıllar geçti
Suskunluğumuzdan .
Bizde çocukken
Elbet bahçelere girer
Birer elma kayısı erik
Ne varsa koparıp yerdik
Heybemize doldurmaz dık
Dalından koparıp
Ne seni unutabilirim ki ?
Ne de unutmak için sevdim .
Ne de bir tene değişebildim
Ve sen cağnımın içi
Hala bendesin
Etim gibi
Tut elimden
Bedenim yaralı
Yüreğim yorgun
Buğulu gözlerle geldim sana
Sevinçlerim yok benim
Acılardan başka bir şeyim de yok.
Ne çocukluğum
Ne de hayallerim geçer bu şehirde
Hasretinle üşüdüğümü kimse bilmez.
Gözlerinde suskunluğun ufku
Saçlarında en çılgın rüzgarlar
Sonsuzluğunda kayboluyorum
Destan destan seni yazdım
Uğruna ölümlere gittim
Kawanın ateşi gibi
İçimi yakarsın
İsa'nın çivisi gibi
Kalbime çakılısın,
İşte Eylül ;
Yalnızım yine
Bir başıma.
Bir hazan mevsimi
Sararmış yapraklar gibi döküyorum.
Eylül , yarım Kalan yanım hep
Çok yordun beni
Ey yaşamak !
Çok yorgunum sevgili
Sen bekleme beni .
Ben
Bu son trene binip giderim
İklim dışı
Okyanus mavisi
Bir özlemdin
Hasrettin.
Soğuk bir mevsimin gölgesindeydin ,
Seni tanıdığım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!