Ordayım
Yalnızım işte
O mavi
Ve çıplak göğün altında
Bir bulvardayım
Öğle vakti
Hüzün değsede yüreğime
Hep çocuk
Hep çocukça kaldım.
Yıkılsada bütün hayallerim
Ve ben hep çocukça güldüm
Yaşama.
Bütün çocuklar burada
Oyunlar oynuyorlar
Ağlayan
Gülen
Hüzünlenen
Mutluluğu yakalayan
Ah çocukluğumuz
Büyüyemediğimiz sevda çocuklarıyız
Yine yarım kalan bir hayat
Yaşamın
Umudun kapısı boş kaldı
Şu kısacık ömrümüze
Biliyorum ;
Bir gün gideceğim
Bel ki uzun sürmez !
Bu gidişim son olur .
Seni uzak kentler saracak
Oysa ki ;
Sonra birden beliriyorsun
Odamın penceresinde
Ay gibi süzülüyorsun içime
Gülümsüyorsun
Mavi - mavi ,asice
Ve dilindeki cümlelerin yaralı
Durmaksızın yürüdüm , hayatın kıyısında
Yaşamla ölüm arasında.
Öfke benliğimizi yıkacaktır elbette ,
Sevgiyle besleyin yüreğinizi.
Rüzgar süpürecektir her şeyi
Ama Sevgi baki kalacaktır .
Merhaba Dünyam
Merhaba yarım kalan sevdam
Merhaba ben geldim !
Kırılan kalbinden öpmek için geldim ,
Hırpalanan yerlerinden öpmek için geldim
Sevgiye doymayan yüreğinden öpmek için geldim
Sanma ki
Seni sevdim !
Çünkü seni hep sevdim
İkincisi bir kez daha
Sevme gereği duymadım.
Seni sevdim
İnsan ayırmıyorsan
Savaşa hayır diyorsan
Haksızlığa başkaldırıyorsan !
Bensiz nefesini bile zor yutkunuyorsan
O zaman tut elimi
Her yerde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!