Ona biri ölümü ansın bırakın o ağlasın
Bakıyordu toprağa yazıyordu Sevda'ya
Ah Enver Keskin abim nur içinde yatasın
Vuslatın bizi üzdü söyle kızın Sevda'ya
Erdoğan ne söylesin sığmaz mezar taşına
Allah rahmet eylesin babasına kızına.
Yayla dere gezmem ölürüm diye
Vah derler ardımdan gördü de gitti
Bırakın dağlarda hasretim kalsın
Gurbet gençliğimi aldı da gitti
Sözlerim garipse ol sazla yaren
Ah göğsümden şu kuşu çıkarsam da
Gitse cennette annemi seyretse
İşte o kuş ruhun ta kendisi
Şefaat tüm annelere alemlerin efendisi
Her gün bir bebek doğuyorsa
Her gün bir evlat ölüyorsa
Demek ki hayat bir annenin
Her gün anneler günü
Anneler cesur anneler fedakâr
Koca bir filin yıkılışı gibiydi yıkılışım
Yeryüzü senmişsin gökyüzü sen
Ağlarken gözümde gülerken gamzemde
Allah'ın yarattığı melek senmişsin anne
Belki de hiç bilemedim senin değerini
Anne Yüreği
Ben bir gün insanlığı aramaya çıktım
Aramadık yer bırakmadım gayrı
Her sefer de eli boş döndüm geri
Tek teselli üzülme dedi Annem...
Vuslatı güzeldir gurbeti sorun
Ben köyümün dertli divanesiyim
Kiraz ayı geçti Çayırçukur'un
Aronyalar olsun belki gelirim
Doğduğum sılamın divanesiyim
Aronyalar olsun belki gelirim
Bir türkü daha yakar
Dökerim dertlerimi
Ne yapsın mukadderat
Yazmadı kaderimi
Kime canım diyorsam
Vuruyor can evimi
Esasında aşıklar, hep hüzünlüdür;
Çok neşeli, görüldüğü zamanlar
Yalancı güneşler, sürer gönlüne
Hüznü gizemlidir, sır yüreğinde...
İmam meyyit musallaya gelince ölümü hatırlar, hatırlatır. Oysa aşıklara ölüm fidan, mezarlık gül bahçesidir.Makberi önünde zinde meftadır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!