Ne dehlizlerden geçiyorum bilseniz
Karanlığı yırtıyor aşkımın hüzmeleri
Gülüşüyle oyalarken gönlümü
Yüreğime saplanıyor gözleri
Bir manevra dönüyorum geriye
İlham getirir kalplere bir anda
Hüznü dağıtır rüzgârın ilkbahar
Heyecanın duyulur muhakkak her canda
Ölüyü diriltir aşkın ilkbahar
Güzel de çirkindir, çirkin de güzeldir;
Güzellikte çirkinliğini güzelleştir,
Çirkinlikte güzelliğini geliştir!
İmtihan elzemdir, edep güzeldir.
İnsan kendini anlatır, kendini hatırlatır
Kendini tanıyamaz, gölgesine yansıtır
Kıt zekalı olanlar, kendine doğru çeker
İleri zekalılar, hep ilerlemek ister...
Kafatasına çekilmiş etten bir deri
Kuytu içinde bakan bir çift göz
Ve beynimde dönen türlü naneler
Düşlerimde özlediğim insanlık
Çok şey var anlatmak istediğim
Çekti silahını öz yüreğine
Sevdiğine değil canına kıydı
Mecnun oldu düştü köz yüreğine
Leylasına değil kendine kıydı
Yufka yürekliydi çok kıyımsızdı
Özlediğim hayatı
Dökemedim şiirlere
Özledim de köyleri
Hasretim sehirlere
Gönüllere mıhlandım
Sığamadım evlere
Sen gidince bu evin çiçekleri soluyor
Odanda gül kokuyor baban da sen kokuyor
Bir hâtırândan kaçsam öteki yakalıyor
Vuslatı güzel kızım gurbeti sen kokuyor
Aşık Erdoğan der ki kızınızı yormayın
Kalbinden soğutup yolda arama
Olur mu kibirde kinde güzellik
Sende olmayanı elde arama
Yürekte taşınır dilde güzellik
Şefkatli ol çekme komşuna hasret
İnsanlar sizin, ya hüznünüzden,
Ya da neşenizden nemalanmaya çalışır.
Ne hüzünlüyken, sıkıntılarınızı;
Ne neşeliyken hayallerinizi paylaşın!
Aleniyet hır-dır güzellik sır-dır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!