Anne Şiiri Şiiri - Erdoğan Yılmaz

Koca bir filin yıkılışı gibiydi yıkılışım
Yeryüzü senmişsin gökyüzü sen
Ağlarken gözümde gülerken gamzemde
Allah'ın yarattığı melek senmişsin anne

Belki de hiç bilemedim senin değerini
Hani çocuklarım üzmesin diye annesini
Bir duyunca torunum annesinin sesini
O gülen gözlerini bir görmeliydin anne

Sen gittin de şimdi ben ne mi oldum
Ne olduğum önemsiz sen bilmiyorsan
İyi olduğumu falan kime söylesem anne
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Melek Senmişsin Anne

Koca bir filin yıkılışı gibiydi yıkılışım
Yeryüzü senmişsin gökyüzü sen
Ağlarken gözümde gülerken gamzemde
Allah'ın yarattığı melek senmişsin anne
Allah'ın yarattığı melek senmişsin anne

Sen gittin de şimdi ben ne mi oldum
Ne olduğum önemsiz sen bilmiyorsan
İyi olduğumu falan kime söylesem anne
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Sen gittin de şimdi ben ne mi oldum
Ne olduğum önemsiz sen bilmiyorsan
İyi olduğumu falan kime söylesem anne
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Belki de hiç bilemedim senin değerini
Hakkıyla ödenmez annelerin emeği
Gözleriyle okuyan bebeğini derdini
Gözlerime bak anne duyuyorsan sesimi

Gözlerime bak anne yüreğimi sar anne
Gözlerime bak anne yüreğimi sar anne

Sen gittin de şimdi ben ne mi oldum
Ne olduğum önemsiz sen bilmiyorsan
İyi olduğumu falan kime söylesem anne
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Sen gittin de şimdi ben ne mi oldum
Ne olduğum önemsiz sen bilmiyorsan
İyi olduğumu falan kime söylesem anne
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Beni bırakıp gidince anne şairi oldum
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Sen gittin de şimdi ben ne mi oldum
Ne olduğum önemsiz sen bilmiyorsan
İyi olduğumu falan kime söylesem anne
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum

Beni bırakıp gidince anne şairi oldum
Beni bırakıp gidince anne şairi oldum