Sonrası demiştim ya mevsimlerden hazandı
Bizler yaşıyorduk hayatı
Onca yorgunluğunda
Böylesi yaşanmamıştı karışmamıştı bize
Her sonbahar yaşanırken ölümü görürmü insan
Yolundamıydı işler sanki
Sonrasında yalnızlıktı hayat galiba
Herkes hayalinde yaşardı,güzellikleri.
Yavaş giderdi tüm acılarda katlanarak düşerdi çığ gibi.
Güzel olan her şey ile hızlanırdı zaman
Sanırdı hayat hep böyle şen şakrak.
Yaşanması gereken zamandı aslında
Ayrılık sıklıkla içinde bitirmediğin şeylerin hatırasıyla yaşamaktır
Tükendiğimizi anlayamadan biten zaman gibiydi gidişin.
Göz göre göre anlamazlıktan geldiğim şeyler var elbet
Yinede tuttum içimde hep sustum.
Sadece veda edemedim
Umudumun zümrüdü Anka kuşunun kanadında benim.
Uçtukça uçuyor uzaklara
Umutlarım hayallerim onun konduğu dağların ardında
Masaldır zaten hayat bir varmış bir yokmuş değil mi?
Benim masalım da bitecek elbet mutlu sonla
Ve çıkıp gelecek dağların ardından Simurg'un kanadında
Çocukluğumdan kalmıştır bu bende
Hayal meyal hatırlarım
Yüksek balkonumuza çıkar
Açardım yüreğimi ulaşılmaz denen bilinmeyen yerlere
Düşeceğimi umursamadan bakardım uzaklara derinlere
Anı biriktirirdim gözlerimle bilinmeyenin ötesinde
Şairin dediği gibi Hasretler ayrılıkla başlardı Ankarada
Hiçkimseyi tanımazken
Çok özlediğimde karanlık çökerdi gizemli şehre
Hep uzaklara bakardım yalnız ve sessiz
Birşeyler görürüm umuduyla
Yurdun tek pencereli odasından bakarken
Aynalar hiç boşa ağlamazlarmış sessizce
Dinle istersen
Saçlarımı aklar ağlatmadan aldattım anılarımı yine sensiz
Gerçekler şiirlerimi yazdı ümitlerimi kenarda biriktirerek.
Umutlarım topladı ve şans oldu yağdı üstüme gelecek
İçim buruk her defasında benli bensiz
Yoruldum artık bu hayattan
Yoruldum kuşkulu bakışlarla bana bakan kendimden
ve yoruldum hakikatların önüme gelmesinden
özlüyorum değer verdiklerimi
olmuyor nereye gider böyle
bilmiyorum
Çok şey öğrendim anlamsızca geçirdiğim onca zamandan
Yolda yürürken tanımadığım insanlara bile selam vermeyi
Hiç etrafıma bakmazdım yürürdüm, oysa
Yol boyunca umarsızca gülümserdim boş kaldırımlara
İlk kez arkamı dönmedim yürüdüm nedense
Gerçek ile yalan arasında nefes alamadım,durdum.
Belirgin bir pişmanlık yansıması
Dahası inanmış avuntu var gözlerimde.
Gözüm hep aynada yakarışlarım da gizli aslında
Düğümlenmiş kelimeler var tam şuramda çıkmıyor saklı dünyamda
Yarı belirgin bakışlarımda kah bir kelime çıkıyor yada...
Gözüm aynada bana bakan baş kaldırışlarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!