Bilmediğim uzaklardan yansıyanlar var bakışlarımda
Seçemiyorum artık ufak tefek yazıları
Artık yazamıyorum kısada olsa
Okuyamıyorum ki uzun zaman oldu.
İnan yazasım geliyor duruyorum nedensiz.
Kalemi tutamıyorum dedim ya
Ben yürürken bildiğim yerlere bir avuç bilinmeyenim ile
Sonrasında uykum geldiğinde
Sonsuz yalnızlığım gelirdi
Elimden tutar götürürdü evimize
Hayat çok uzun ve zordu
Hayat denen düz ovası olmayan yollardı aslında
Sonrası demiştim ya mevsimlerden hazandı
Bizler yaşıyorduk hayatı
Onca yorgunluğunda
Böylesi yaşanmamıştı karışmamıştı bize
Her sonbahar yaşanırken ölümü görürmü insan
Yolundamıydı işler sanki
Sonrasında yalnızlıktı hayat galiba
Herkes hayalinde yaşardı,güzellikleri.
Yavaş giderdi tüm acılarda katlanarak düşerdi çığ gibi.
Güzel olan her şey ile hızlanırdı zaman
Sanırdı hayat hep böyle şen şakrak.
Yaşanması gereken zamandı aslında
İlk kez ardından sesli düşündüm
Yine bir Akşam üstüydü
İçim ürperdi birden
Rüzgar esti uzaklardan tam yüreğime
Oda yetmedi
Farkına varmadım
Ayrılık sıklıkla içinde bitirmediğin şeylerin hatırasıyla yaşamaktır
Tükendiğimizi anlayamadan biten zaman gibiydi gidişin.
Göz göre göre anlamazlıktan geldiğim şeyler var elbet
Yinede tuttum içimde hep sustum.
Sadece veda edemedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!