Çocukluğumdan kalmıştır bu bende
Hayal meyal hatırlarım
Yüksek balkonumuza çıkar
Açardım yüreğimi ulaşılmaz denen bilinmeyen yerlere
Düşeceğimi umursamadan bakardım uzaklara derinlere
Anı biriktirirdim gözlerimle bilinmeyenin ötesinde
Acele etme, bilmediğin şeyler hakkında yorumda yapma
Yürü uzun bir yol boyunca düşün hayatı
Ne aldı senden ne götürdü.
Boşuna bekleme konuşmak için aynalarda kendinle
Her defasında , hatırladıkların acele edip kaybolmasın anılarda.
"Mutluluk" dediğin güzellikler unutmadığın büyümediğin o özlediğin günlerde mi?
O gün bekle çıkıp geleceğim uzaklardan...
Sığ denizleri aşacağım dalgalara inat koşacağım.
Bir nedenin vardır elbet gitmelerinde
Durmayan gönül yaralarımı son vermek için...
Bekle zor olur sevdaları anlatmak bilmeyene
Yetmedi mi daha kinin nefretin nereye kadar söyle
Biten ve başlayan ne kadar çok şey varsa benim için
Olumlu yada olumsuz.
Birde başlamadan umutlarımı bitiren bir dolu sebep vardı hayatımda...
İşte Bilinen ile bilinmeyen arasındaki ince bir ayrıntı bu aslında
Söylenemeyen her şey bu belirsizlikten çıktı galiba.
Yangın yeriydi yüreğimin buğusu,
Zerre umudum yoktuki ne diyeyim sana
Sonra Gökyüzüne baktım uzaklara
Gözlerin kadar soğuktu gökyüzü
Egenin kıyısında yalnızlığını özledi gönlüm
Koşup giden zamandan arta kalan ne varsa
Attığın yerden topladım onları,dün gece
Bir gurur uğruna solmasınlar diye
Avuçladım yerden işte bu beyaz ellerimle
Eskiyi anmadım ilk kez
İşte öylesine göz yaşları içinde
Sonra kafamı yerden kaldırdım
Ne güzel söylemiş şair
Ölene kadar sorumlusun gönül bağı kurduğun herşey den.
İnsan sevdiğini kaybetmemek
Uğraşırken
Verdiği bütün çaba boşa çıktığında
Elinin altında ne varsa devire devire yürümeye devam edermiş hayat denen bu yolda
Bir gün daha bitti bu yaşlı şehirde
Her geçen gün gibi karamsar ve umursamaz
Farkında mısın?
Yada yine aynı gibi fakat birazda farklı galiba geçen zaman
Anlamsızca her şeye bağırmak,
Yetmedi kızmak geliyor içimden
Bazen ise sinir bozucu gülmek geliyor ki
Bazende gerçeğe beş dakikalık cinnet
Oturuyorum kalkmıyorum bakıyorum pis pis
Sırıtıyorum.
Her kaybedilmişlikten sonra dökülürmüş istemeden
Gönüllü gözyaşları damla damla
Aslında kendini temizlermiş yürek yavaş yavaş
Acımasızca bir sonrakine hazırlarmış kendini
Her seferinde daha kindar ve öfkeli
Ciğeri yanarmış aslında sorgularmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!