Allah’ım öyle bir ilham ver ki bana
Mısralarım binsin mısra üstüne
Ki insanlardan gayri şiirlerim gelsin ölümüme
Öbek öbek, küme küme
Şahit olsunlar ölümüme
Onlar da binsinler tabutumun üstüne
Seni ben neyleyim toprak parçası
Bana sen değil, illâ vatan gerek
Vatan olmak her toprağın sevdası
Onun için can verip yatan gerek
Kat be kat düşmanı yerle bir ettik
Karanlık, bu her şeyi örten, karanlık
Ruhumuzu ram edip aldın ya, artık
Ne sahillerimizden bir gemi geçer
Ne saçımızla oynaşır sabah seher
Ne ilkbaharın cıvıl cıvıl kuşları
Ne aşkın ritmiyle kalbin vuruşları
Kurşuni bulutlar altında ıslak sokaklar
Düşen damlaları eğler parkta kaydıraklar
Küçük çocuklar gibi kayarlar kaydıraktan
Meçhul bir yolculuğa doğru uçaraktan
Hayalleri şen, yürekleri şen, dilleri şen
Bahtiyar bağrışları derinlere erişen
Ne şairane hava, bu yağan yağmur
Tezgâha gerilmiş de milyarlarca ip
Sanki büyük yeşil bir elbise dokur
Belinde rengârenk bir kuşağa sahip
Yeryüzü lunaparktaki dönme dolap
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!