Ne çay ne kahve
Ne gereği var sen olmadıktan sonra
Çay çoktan soğumuş
Kahve yarım kalmış fincanda
Ne gereği var sen olmadıktan sonra
Umutmu bagladin yoksa hevesmiydin Sahi sevgi neydi sevmek neydi derin derin hislerin yorgunlugu üstünde bir avuç sevgi den ibaretti kalbim Herşeyden uzak herkese yakınım sahi sevgi neydi Beklentisiz hesapsız ama şimdi ama yarın Sahi sevgi neydi Hersey e yorgun herkese koşan ben şimdi icin için kan ağlıyor yüreğim gozyasimla boğuluyorum sicim yağmurlari uzerime yağsada yinede dinmez bu acım güneş dogsada bu hisler bitmez sahi sevgi neydi bir bilinmezlige bir çıkmaza dusdum Sahi sevgi neydi
Şimdi gitme vakti Avuç avuç terleme vakti Akıyor damarda kan süzülüyor geceden geceye şimdi gitme vakti Ar damarı çatlamışta boğuluyor Uzun uzun yollar katettim bir bükülmez ele düştüm şimdi gitme vakti Omzumdaki yükü salma vakti Suskunluğun içinde şimdi haykırma vakti Yapraklar solmuş Dikenler batmış şimdi gitme vakti Ayrılık çanları çalıyor Gözler kan çanağı Yolunu gözledim Şiirler yazdım Şarkılar besteledim Şimdi gitme vakti Çık bu bataklıktan Yudumlamisim aşk şarabıni Şimdi gitme vakti Sessiz sessiz yolalma vakti...
Seni öyle özledim ki,
öyle özledim ki
özlemek bile yarım kalıyor.
Özlemek bile eksik,
özlemek bile mahcup.
Kaç kez sustum, ağladım seni beklerken,
kaç kez umut besledim yüreğime.
Bir mum ışığında sabahladım.
Susadım sana.
Uykusuz geceler, içime attığım bir demlik çaydır.
Sen…
gecenin en koyu yerinde ansızın yanan bir ışık gibisin,
ben karanlığıma alışmışken
adını söyledim… sabah oldu.
Bir dokunsam kırılacak gibi duran sessizliğin var ya,
işte orada saklı bütün ömrüm.
Yağmur dindi,
duvar hâlâ ıslak,
sarı benekli kedi
yerinde yok artık.
Damlalar, çatılardan süzülen son ışıkla parlıyor,
Aşkın gölgesinde sessiz bir kapı durur,
Yıllar usulca akar, geceyi buruşturur.
Bir dokunuş düşer gözlerime ince ince,
Kalbimde yol olur, iz bırakır gizlice.
Kendimi çözdüğüm an dünya susar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!