Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

İnsanlar kutuplaşmış her tarafta nefret kin
Kimi vatan derdinde kimi millet kimi din
İhracat rekor kırdı diyorsunuz velakin
Bağışlayın efendim neyi ihraç ettik biz
*
Un değil bulgur değil sap değil saman değil

Derelerin suyu var bülbüllerin gülleri
Hele bakın bir bana sevinecek neyim var
Dağların menekşesi mor açan sümbülleri
Hele bakın bir bana sevinecek neyim var

Yağmur yağsa su basar evimi ta tavanda

Hazan gelmiş bu mevsimin ilk karı
Dallar kuru yaprakları sapsarı
Feryadım inletir karanlıkları
Pencereme konmaz kuşlar o gece

Toz konar resmine kalkıp da silsem

Okuldan Kaçanlar
*
Ne diyerek geldiniz! Sonra caydınız, niye
Milleti kandırdınız! Din, iman diye diye
Hadisten devrim yapıp ayetten modifiye
… İktidarı görünce kendinden geçen bunlar

OLMASIN

Çoluk çocuk ayırmadan öldüren,
Okullarda; ANDIMIZI kaldıran,
Bedeviyi bu ülkeye dolduran,
Türk değildir. Olamaz da, olmasın

Bilal, Ahmet, Yakup, Ali, Mustafa
Kafa değişecek İshak bey kafa
Dünya lideriyiz gelince lafa
Yüksekten atıp tutmakla olmaz

Türk müsün, değil mi? Bilemem ama
Her ne halt yersen ye ona bulaşma
Hoca! Hoca! Dil uzatma Ata’ma
… Her ne halt yersen ye ona bulaşma
… O, Türk’ün Atası, haddini aşma

Sözüm yaşlı çoluk çocuk gencedir
Dil bilenle sohbet etmek ne güzel
Usul; esas, şekil; şarttan, öncedir
Yol bilenle yola gitmek ne güzel

Gel gardaşım şöyle otur da dinle
Hasbihal edelim biraz seninle
Etrafına bir bak kimler kiminle
…Haşa bir yerine Türklük batanlar
…Kör mahallesinde ayna satanlar

Ben böyle değildim mahzun bakışlı
Ben böyle değildim hep eğik başlı
Ben böyle değildim gözleri yaşlı
Sen de unutursun öyle demiştin

Her şeyin sonu var sıkma canını