Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Bana sevgiyi öğret,dedim sana
Bana bir gül verdin.
Bahçelerde erik vardı. Gösterirdin.
Giderdim.

Birden nedense konuşamaz olurduk.

Afrika aziz Afrika
Senin çocukların yalnız ve üzgün
Afrika aziz Afrika
Senin çocukların birbirleriyle savaşta
Afrika aziz Afrika
Çocukların birbirini öldürüyor

O giden günleri anımsarım
Çamurdan evlerde otursak da
Dürüstlük ve onur yaşardı kanımızda
Ve herkes inançla dua ederdi.
Son günlerde her şey değişti
İşte bütün bunlar için ağlıyorum:

Artık sözcükleri kullanmayı kestim
Çoktandır anlatmak istediğimi anlatamıyorlar
Cümleler bile yetersiz
Hiç bir anlam ifade etmiyorlar
Sözlükler, makaleler, öyküler
Anlatamıyor ne duyduğumu

Babacığım güzel bir bent yaptın
Kulhi köyünün yamacında
Güzel bir havuz için toprağı kazdın
Ve nice çiçekler ektin
Onun çevresine.

Altıklar 2. Sürünmek

Ah bayanım çok kinler birikmiş karaciğerinde
Sen bunlardan acilen ve defaten kurtulmalısın
Bak hala kuşlar uçuyor gönül ormanlarında
Hala bir sardunya aşk şarkıları söylüyor

Güney Afrika Şiiri

Şapkanı çıkar siyah adam
Soyadını söyle
Baban kimdir,onu söyle
Reisin kim,onu söyle

Bir ağacı yaktığın zaman
…..bütün gökyüzü ağlar…
Bir çocuğu döğdüğün zaman
…..bütün melekler ağlar..
Bir kadını döğdüğün zaman
…..bütün melekler,gökler

I.

Ahmet dayı
Ahmet dayı
Çık dışarı
Kov boğayı

Yedikçe yedin,içtikçe içtin,aşkın tepene vurdu
Elbette bu şişede durduğu gibi durmaz olanlar oldu
Sen istersen eve git artık meyhane faslı bitti
Bak şu haline hanım eve bile almaz bu akşam
Bilesin yine sokaktasın Galata Köprüsü de açıldı
Geri dönemezsin, en iyisi at kendini denize.