Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Penceremi açtım içeri deniz giriyor
Uzaklardaki bir köpeğin sesi
Yalnız bir yolcunun ayak sesleri
Limanda bekleyen gemideki
Lostramonun garip şarkıları
Yıldızlardan gelen acaip bir ses

Ben eskiden
Bir günde bir kitap yazardım
Picasso resmi gibi

Daha sonra olmadı
Bir katıra tutuldum

Görmeniz için gözler,duymanız için kulaklar
Ağlamanız için bir kalp getirdik; fakat yine
Dikkat insanlarla mikroplar yan yana yürüyorlar
Kimin eli kimin cebinde sezmek mümkün değil.

Hepimiz ayrı denizlerin balıklarıyız amenna

Suphi’nin meyhanesinde üç kişi vardı
Üçü de birbirinden esrik, üçü de berbattı.

Biri dalmış gitmiş geçmişine sövüyor
Kalakaldığı bu kente ver yansın ediyor
Dışarıda konuşan denizi duymadan

BİR ÇİFT MANDARİN ÖRDEĞİ

Güz ırmağında bulanık suları yarıp
Bir çift mandarin ördeği suya indiler
Uzun bir uçuştan sonra yorgun argın
Kıyıdaki dalların altına sindiler.

Her gün şiir için acı çekiyorum
Kimin umurunda, ilkyazmış yada güz,
Bir dizeyle mutlu olduğumda
Bütün dertleri unutuyorum
Yağmur ve çiçekler ayaklarımda
Rüzgar bambuyu balkonuma sallıyor

Hsi-Chun’un Ağıtı

Ailem beni evlendirdi
Uzak bir diyara gönderdi
İşte garip bir yerdeyim
Wu-Sun Kralının evindeyim.

Kiraz Çiçekleri

Bu güzel bahar gününde
Niye bize acı veriyorsun
Hızla yapraklarını döküyorsun?
.............Güzel kiraz çiçekleri

Tan –Ch’iu ‘ya

Benim arkadaşım doğu dağlarında yaşıyor
Güzel vadilerin ve tepelerin zevkini tadıyor
Yeşil bahar gelince bomboş ormanlara dalıyor
Ve güneş iyice yükselince uyuyup kalıyor

Tepe Tapınağında

İşte geldi gece, kaldım tapınakta sessizce
Yakalardım yıldızları uzantsam ellerimi bir iyice
Sessizlikte konuşmaya yürek ister yüksek sesle
Ya rahatsız edersem Cennetin sakinlerini diye.