Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Müzik çalıyor
Henüz bitmedi
Bittiği zaman gidersin.
Lütfen kapıyı
Yavaşça kapat.

İşte böyle böyle
Anlatıyorum anlamıyorsun
Dedeciğim, kulaklarını çoktan kapadın
Beynin bilmem nerelerde
Öyle gülüyorsun
Uçtun be uçtun

Bekle bekle
Yine bekle
İşe girme sırasında bekle
Yemek sırasında bekle
Tuvalet sırasında bekle
Otobüs sırasında bekle

Bugün de deniz dalgalı
Tıpkı benim gönlüm gibi
Durulmuyor bir türlü
Bir durulsa,
Balığa çıkacağız balığa
Hamsi mi olur, çipura mı..

Elbet toprak olacak o ceylan boynun
Beynini solucanlar iyice kemirecek
Onlar da senin gibi akıllı mı olacak
Yoksa yine yerlerde mi sürünecek..

Herkese akıl öğrettin, sen güme gittin

KÖY ENSTİTÜLERİ EFSANESİ

17 Nisan demek uyanmak demek, aymak demek
Bir yurdun öğretmenlerini okula çağırmak demek

İsmet İnönü, Hasan Ali Yücel,İsmail Hakkı Tonguç elele

Osmanlı’nın son zamanı bütün yurt işgal altında
İstanbul’da zırhlılar Padişah sarayının karşısında.

M Kemal baktı Padişahtan hayır yok zaten kendisi esir
Yurdu kurtarmak için bizzat millete gidilmelidir.

Gençlik ne güzeldir.
Sabah uyandığında
Sevdiğin kollarının arasında
Bir rüya gibi
Sıyrılıp gider
Ondan sonra hep acılar

Sil şu gözlerini be
Ağlamak sana yakışıyor mu
Koskoca adamsın
Bir mendilin bile yok
Kuru zırıldak sen de
Ağlayacaksın da ne olacak

İşçiler çalışıyorlar bahçede
Durmadan duvar örüyorlar
Sanki İsrail- Filistin arası
İki günde bitiriyorlar
Ondan sonra
Gör görebilirsen denizi