Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Sabah Oldu

Sabah güvercini
Beni uyandırınca
Guguk guguk
Saat çalınca..

Günlük: Akşam Demlenmeleri 2: Çekişmeler

İşte akşam olsun diyordun
İşte oldu akşam
(Hemen yatıp uyusam)
Değil.Daha çok var

Kiminle konuşuyorum bilemiyorum
Sen misin o, yoksa İskender mi
Bıçağını biledin mi,yok musun
Köşe başında nöbet tutan kolcu musun

Nerede İskender,nerede taş arabası

Anamız zor doğurdu başladık ağlamaya
Etrafta bir sevinç, bir neşe ve şamata.

Bilmediler bu garibin yarın neler çekeceğini
Çocuk büyütmek kolay mı,ne bekliyor yiğiti.

Dünya erdemli kılıçlarını kuşansın yine
İnsanlar evlerinden erinçle fırlasın
Yeni doğan bir günün ümit ışıklarında
Orfeus en duygulu şarkılarını söylesin.

Kuşlar merhametli dostlar bulsunlar

Parmağımı koyuyorum tam parmağının ucuna
Gülüyorsun , gözlerinin içiyle
-Emin misin? Diyorum.
-Bak, diyorsun
-Uç uç böcekleri konuyor dört yapraklı yöncaya.

Ey sevgili biliyorsun bu gün çok özel bir gün
Aslında deliler için sayarsan özel gün her gün

Bu gün dünyaya geldin çok ağladın çok güldün
Kendin için bir işkence başkaları için ömürdün.

122.
Uzakta bir at koşuyor güneşin peşinden
Umutlar serazat bir deniz kıyısında
Belli,yarın yine gün erken doğacak.

1.
Bir kadının topuklarından
Otobüsler geçiyor
Birden kelebekler havalanıyor.
2.
En serin yerindeyim dünyanın

Dere kenarında çulluklar
Söğütlerin altında eğleşiyor
Orman yolu yine boş.